De officiële start van het Spartanweekend was om kwart voor tien. Dus voor velen vroeg op, een ontbijtje nuttigen en hop in het bakkie en wachten op het fluitsignaal van Gust die steeds een andere coördinator wist te strikken. Maar ja, noodzaak toch,  het is wel een beetje gênant als je alleen moet rijden en dan een verkeerde afslag neemt. Het werd een zonovergoten dag met een ritje Peel en een bezoek aan het museum Klok en Spel. Een beetje suggestieve naam vond ik zeker toen een van de supposten een dame uitnodigde om aan een koord te trekken van een klokkenspel waardoor iedereen terstond een gehoorbeschadiging opliep. De rondleiding was erg interessant met allerlei uurwerken van kleine klokken tot kerkuurwerken en carillons. Ook was er een gedeelte ingericht met impressies van De Peel en zijn flora en fauna. In de filmzaal was een documentaire te zien waar het gieten van bronzen klokken te zien was. Een interessant gebeuren van oud vakmanschap tot aan de digitalisering daarvan. De koffie met een flinke punt vlaai (pruimen, kruisbes of abrikoos naar keuze) werd genuttigd op het terras van herberg Het Wilde Zwijn in Bergeijk. Het was daar gezellig toeven en niemand werd er aan het lijntje gehouden of werd er af gedroogd. Zo zie je maar toch nette mensen die van de Spartanclub.

Het weekend was georganiseerd in de Brabantse Kempen door Gust Verdaat. Er deden 14 Spartaanse equipes mee en één JBA gastrijder. Degenen die arriveerden op vrijdag werden, na het nemen van diverse file hordes, gastvrij ontvangen op een zonovergoten terras van Hotel Steensel te Steensel. Altijd weer leuk om elkaar weer te zien en te spreken. Dat lukt nooit met iedereen, het is maar net waar een vrije stoel is naast wie je gaat of je komt te zitten. Dat maakt het ook weer aantrekkelijk om steeds is met een ander te praten. Steeds opnieuw zijn de samenkomsten gewoon simpel gezellig.

Een bezoek aan het kermismuseum kon helaas niet doorgaan om dat de eigenaar geen opvolger had die interesse had in de kermisartikelen. De hele inhoud van het museum heeft hij goed kunnen verkopen aan Het Hollandse dorp in de Verenigde Staten van Noord Amerika. Dit vervallen bezoek werd ruimschoots gecompenseerd door een tocht door het Brabantse landschap. Terug bij het hotel hebben wij, de deelnemers, het terras bestormd om de dorst te lessen die was ontstaan de zonovergoten avonturen onderweg. Onverwacht kwam er een oude blinde man bij ons zitten met een accordeon. De pet voor zijn voeten werd maar schaars gevuld (ondanks het hoge niveau van de meezingers die hij ten gehore bracht. Helaas was er gedurende de dag wat schade ontstaan aan één van de Spartans. De volgende dag verder rijden was niet verantwoord dus werden er plannen gemaakt om hoe dit probleem op te lossen. Het diner werd om zeven uurgeserveerd. Eerst een gevulde tomatensoep gevolgd door een keuze uit heilbot of biefstuk gegarneerd door krieltjes, friet en salade. Het toet was de grootste uitdaging die we voorgeschoteld kregen en overigens ook de langste discussie die we die avond hadden, althans aan de tafel waar ik aan zat. Hoe eet je een Tompoes? Er zijn namelijk diverse methoden. De eerste meest voor de hand liggende is met je vingers als een Hamburger. De methode heeft als nadeel dat de gehele inhoud op je handen terecht komt, of erger op je kleren. Een tweede mogelijkheid is de boven en onderste helft open te vouwen en dan per deel methode toe te passen of zo als een welopgevoed mens betaamd beide helften met een vorkje aan te vallen. De kunst is dan om de losbrekende delen op het schoteltje te houden. Een derde methode is om de Tompoes open te vouwen als in de tweede methode en dan de bovenste helft onder de onderste helft te schuiven en de het gebak met een vork te lijf te gaand. Het grote voordeel is dan dat het glazuur van de bovenste helft aan het schoteltje blijft kleven bij het breken van de plaatjes. Deze laatste methode werd daarom door de serveerster aanbevolen.

De zondag werd gestart met drie equipes minder die helaas eerder huiswaarts moesten keren. Het was iets minder warm gelukkig en droge en later ook zonnige dag. Eindeloos dwalen door de Brabantse contreien verveelt nooit. Het werd zelfs een internationale trip naar Museum Vondhoeve in Poppel. Daar was de ontvangst zeer gastvrij en bij de koffie was de koek een traktatie. Onbegrijpelijk dat iemand zo’n collectie aan auto’s, bromfietsen en antieke prullaria bijéén kan brengen. Op weg naar Steensel moest er nog even gestopt worden op het marktplein in Eersel om er een claxonnade te geven ter ere van de organisator. Er zijn foto’s gemaakt van deze oproer dus het kan zijn dat daar nog een staartje aan zit. De ritten kunnen bij goed weer niet lang genoeg duren maar helaas komt aan alles een einde. Ook dit weekend werd afgesloten met een lunch compleet met een KFC. Gloeiend heet met mayonaise of mosterd! Wat een geweldig weekend was dit waar iedereen nog “een dooske” mee kreeg voor thuis als herinnering.

Dit alles heeft Gust met de hulp van Ada en Darinca kunnen organiseren waarvoor hij hen erg dankbaar is.

Fijn dat Elco en Lucy Boog-Huisman met hun JBA lid zijn geworden van de Spartanclub.